یکی از دردناکترین چیزهایی که میبینم این است که برخی، مبدأ یک انقلاب، خیزش یا جنبش را همان روزی فرض میکنند که خودشان وارد صحنه شدهاند؛ همان لحظهای که به تعبیر خودشان «مبارز» شدهاند یا به یک جنبش پیوستهاند. این نگاه واقعاً عجیب است.
این وضعیت بهویژه بهصورت اپیدمیک در میان کسانی دیده میشود که پیشینه سیاسیشان به «جنبش سبز» بازمیگردد؛ گویی شعار «رأی من کو؟» نقطه آغاز تغییری بوده که تا امروز ادامه یافته است.
من نمیگویم این الزاماً یک پروژه آگاهانه است، و آن را صرفاً به جهل تاریخی هم فرو نمیکاهم. به نظر میرسد در بسیاری موارد امری ناخودآگاه باشد، هرچند تردیدی نیست که برای برخی تعمد و پروژهای در کار است.
پیام من به این دوستان ساده است:
تاریخ شما گزینشی است.
تاریخ شما نوعی تحریف است.
تاریخ شما ایگوسنتریک است.
تاریخ شما مشکوک است.
«چشمها را باید شست.»
پشت سرتان را نگاه کنید.
درسها بسیارند.