«ناجنبش» آصف بیات در شرایط استبداد مذهبی نو، چیزی در حد توصیف صحنههاست و هیچ ارزش افزودهای ندارد.
جنبش بیسر (leaderless) در استبداد نو، راه دراز «پیشرفت طبیعی در مرداب» است و اگر استخوان نداشته باشد (ستون فقرات نداشته باشد) در بهترین حالت راه دراز و نسبتا امن «بقا»ست و نه پیشروی!