فلسفهٔ سیاسی باستان (دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد ...

*نخستین انتشار: Mon Sep 6, 2010* فلسفهٔ سیاسی باستان در اینجا به معنای اندیشهٔ یونانی و رومیِ باستان از دورهٔ کلاسیک اندیشهٔ یونانی در سدهٔ پنجم پیش از میلاد تا پایان امپراتوری روم در غرب در سدهٔ پنجم میلادی است، با کنار گذاشتن ظهور اندیشه‌های مسیحی دربارهٔ سیاست در آن دوره. فلسفهٔ سیاسی به‌مثابهٔ یک ژانر در این دوره به دست افلاطون ابداع و به دست ارسطو بازآفرینی شد: این ژانر تأملاتی را دربارهٔ خاستگاه نهادهای سیاسی، مفاهیمِ به‌کاررفته برای تفسیر و سازمان‌دهی زندگی سیاسی مانند عدالت و برابری، رابطهٔ میان اهداف اخلاق و ماهیت سیاست، و مزیت‌های نسبیِ ترتیبات یا رژیم‌های قانون اساسیِ گوناگون دربر می‌گیرد. الگوهای افلاطونی در سراسر این دوره برای نویسندگان بعدی اهمیت ویژه‌ای داشتند، حتی با آنکه رشد مکاتب بعدیِ «هلنیستی» فلسفهٔ یونانی، و شکل‌های متمایزاً رومیِ اقتباس فلسفی، چارچوب‌های تازه‌ای برای فهم سیاست فراهم آورد. ... بنابراین، با اینکه همهٔ جوامع سیاست داشته‌اند و نیز تأملی سازمان‌یافته دربارهٔ سیاست، «فلسفهٔ سیاسی باستان» در این مقاله به کثرت گفتمان‌هایی اشاره دارد که در آن میراث یونانی و رومی جای می‌گیرند. ... ملیسا لین <*mslane@princeton.edu*>